احكام وديعه
( امانت )
مسأله 2336 - اگر انسان مال خود را به كسى بدهد وبگويد نزد تو
امانت باشد وأو هم قبول كند يا بدون اين كه حرفى بزنند صاحب مال
بفهمد كه مال را براي نگهدارى به أو مىدهد وأو هم به قصد نگهدارى كردن
بگيرد ، بايد به احكام وديعه وامانت دارى كه بعدا گفته مىشود عمل نمايد .
مسأله 2337 - امانت دار وكسى كه مال را امانت مىگذارد ، بايد هر دو
بالغ وعاقل باشند ، پس اگر انسان مالي را پيش بچه يا ديوانه امانت بگذارد ،
يا ديوانه وبچه مالي را پيش كسى امانت بگذارند صحيح نيست .
مسأله 2338 - اگر از بچه يا ديوانه چيزى را بطور امانت قبول كند ،
بايد آن را به صاحبش بدهد واگر آن چيز مال خود بچه يا ديوانه است به
ولى أو برساند وچنانچه پيش از آن كه صاحبش يا به ولى طفل برساند تلف
شود ، بايد عوض آن را بدهد مگر آن كه به قصد حفظ ورساندن به آنان گرفته
باشد كه اگر در رساندن مال به آنان كوتاهى نكرده باشد ضامن نيست .
مسأله 2339 - كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد ، جايز نيست
امانت را قبول كند مگر آن كه حال خود را به صاحب مال اظهار دارد .
مسأله 2340 - اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براي نگهدارى مال
أو حاضر نيست ، چنانچه أو مال را بگذارد وبرود وآن مال تلف شود ،
كسى كه امانت را قبول نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آنست كه اگر
ممكن باشد آن را نگهدارى نمايد .
مسأله 2341 - كسى كه چيزى را امانت مىگذارد ، هر وقت بخواهد