احكام رهن مسأله 2309 - رهن آنست كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار
بگذارد كه اگر طلب أو را ندهد طلبش را از آن مال بدست آورد .
مسأله 2310 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند وهمين قدر كه
بدهكار مال خود را به قصد گرو به طلبكار بدهد وطلبكار هم به همين قصد
بگيرد رهن صحيح است .
مسأله 2311 - گرو دهنده وكسى كه مال را گرو مىگيرد بايد مكلف
وعاقل باشند وكسى آنان را مجبور نكرده باشد ونيز بايد گرو دهنده سفيه
نباشد يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكند وهم چنين بايد از
طرف حاكم شرع از تصرف در مالش ممنوع نباشد .
مسأله 2312 - انسان مالي را مىتواند گرو بگذارد كه شرعا بتواند در
آن تصرف كند واگر مال كس ديگر را گرو بگذارد ، در صورتي صحيح است
كه صاحب مال بگويد به گرو گذاشتن راضى هستم .
مسأله 2313 - چيزى را كه گرو مىگذارند ، بايد خريد وفروش آن
صحيح باشد پس اگر شراب ومانند آن را گرو بگذارند درست نيست .
مسأله 2314 - استفاده چيزى را كه گرو مىگذارند ، مال صاحب آن است .
مسأله 2315 - طلبكار وبدهكار نمىتواند مالي را كه گرو گذاشته شده ،
بدون اجازه يكديگر ملك كسى كنند ، مثلا ببخشند يا بفروشند . ولى اگر
مالك آن را ببشخد يا بفروشد ، بعد طلبكار بگويد راضى هستم اشكال ندارد .
مسأله 2316 - اگر طلبكار چيزى را كه گرو برداشته با اجازه بدهكار
بفروشد پول آن هم مثل خود مال ، گرو مىباشد .