تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 457

مساهمون:

ص٤٥٧
اگر طلب كسى را در دفتر نوشته باشد وپيش از ديدن دفتر حواله بدهد وبعد دفتر را ببيند وبه طلبكار مقدار طلبش را بگويد حواله صحيح مىباشد .
مسأله 2304 - طلبكار مىتواند حواله را قبول نكند ، اگر چه كسى كه به أو حواله شده فقير نباشد ودر پرداختن حواله هم كوتاهى ننمايد .
مسأله 2305 - اگر سر كسى حواله بدهد كه بدهكار نيست ، چنانچه أو حواله را قبول كند ، پيش از پرداختن حواله نمىتواند مقدار حواله را از حواله دهنده بگيرد ولى اگر طلبكار طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ، كسى كه حواله را قبول كرده مىتواند تمام مقدار حواله شده را از حواله دهنده مطالبه نمايد .
مسأله 2306 - بعد از آن كه حواله درست شد ، حواله دهنده وكسى كه به أو حواله شده ، نمىتوانند حواله را بهم بزنند وهر گاه كسى كه به أو حواله شده در موقع حواله فقير نباشد ، اگر چه بعدا فقير شود ، طلبكار هم نمىتواند حواله را بهم بزند ، وهم چنين است اگر موقع حواله فقير باشد وطلبكار بداند فقير است ، ولى اگر نداند فقير است وبعد بفهمد ، اگر چه در آن وقت مالدار شده باشد ، طلبكار مىتواند حواله را بهم بزد وطلب خود را از حواله دهنده بگيرد .
مسأله 2307 - اگر بدهكار وطلبكار وكسى كه به أو حواله شده ، يا يكى از آنان براي خود حق بهم زدن حواله را قرار دهند ، مطابق قرارى كه گذاشته‌اند ، مىتوانند حواله را بهم بزنند .
مسأله 2308 - اگر حواله دهنده خودش طلب طلبكار را بدهد ، چنانچه به خواهش كسى كه به أو حواله شده داده است ، مىتواند چيزى را كه داده از أو بگيرد واگر بدون خواهش أو داده ، نمىتواند چيزى را كه داده از أو مطالبه نمايد .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 457 | الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني