احكام مساقات مسأله 2246 - اگر انسان با كسى به اين قسم معامله كند كه درختهاى
ميوهاى را كه ميوه آن مال خود أو است ، يا اختيار ميوههاى آن با أو است ،
تا مدت معينى به آن كس واگذار كند كه تربيت نمايد وآب دهد وبه مقدارى كه
قرار مىگذارند از ميوه آن بردارد ، اين معامله را مساقات مىگويند .
مسأله 2247 - معامله مساقات در درختهائى كه مثل بيد وچنار ميوه
نمىدهد صحيح نيست ودر مثل درخت حنا كه از برگ آن يا درختى كه از
گل آن استفاده مىكنند صحت آن بعيد نيست .
مسأله 2248 - در معامله مساقات لازم نيست صيغه بخوانند بلكه اگر
صاحب درخت به قصد مساقات آن را واگذار كند وكسى كه كار مىكند به همين
قصد مشغول كار شود ، معامله صحيح است .
مسأله 2249 - مالك وكسى كه تربيت درختها را به عهده مىگيرد ، بايد
مكلف وعاقل باشند وكسى آنها را مجبور نكرده باشد ونيز بايد سفيه
نباشند ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند ونيز بايد مالك ،
از تصرف در مالش به حكم حاكم شرع ممنوع نباشد .
مسأله 2250 - مدت مساقات بايد معلوم باشد واگر أول آن را معين كنند
وآخر آن را موقعى قرار دهند كه ميوه آن سال بدست مىآيد وبحسب عادت
آن موقع معلوم باشد صحيح است .
مسأله 2251 - بايد سهم هر كدام نصف يا ثلث حاصل ومانند اينها
باشد واگر قرار بگذارند كه مثلا صد من از ميوه ها مال مالك وبقيه مال
كسى باشد كه كار مىكند معامله باطل است .