معامله با آن رائج باشد ، بنابر احتياط زكات آن واجب است .
واگر معامله با آن رائج نباشد اگر چه پول طلا ونقره به آن بگويند ، زكات آن
واجب نيست .
مسأله 1909 - كسى كه طلا ونقره دارد ، اگر هيچ كدام آنها به اندازه
نصاب أول نباشد - مثلا 104 مثقال نقره و 14 مثقال طلا داشته باشد - زكات
بر أو واجب نيست .
مسأله 1910 - چنان كه سابقا گفته شد زكات طلا ونقره در صورتي
واجب مىشود كه انسان يازده ماه مالك مقدار نصاب باشد واگر در بين
يازده ماه ، طلا ونقره از نصاب أول كمتر شود ، زكات بر أو واجب نيست .
مسأله 1911 - اگر در بين يازده ماه طلا ونقرهاى را كه دارد با طلا يا
نقره يا چيز ديگر عوض نمايد يا آنها را آب كند ، زكات بر أو واجب نيست .
ولى اگر براي فرار از دادن زكات اين كارها را بكند ، احتياط مستحب آنست
كه زكات را بدهد .
مسأله 1912 - اگر در ماه دوازدهم پول طلا ونقره را آب كند ، بايد
زكات آنها را بدهد وچنانچه بواسطة آب كردن ، وزن يا قيمت آنها كم شود ،
بايد زكاتى را كه پيش از آب كردن بر أو واجب بوده بدهد .
مسأله 1913 - اگر طلا ونقرهاى كه دارد خوب وبد داشته باشد ،
مىتواند زكات هر كدام از خوب وبد را از خود آن بدهد ولى بهتر است زكات
همه آنها را از طلا ونقره خوب بدهد .
مسأله 1914 - طلا ونقرهاى كه بيشتر از اندازه معمول فلز ديگر دارد ،
اگر خالص آن به اندازه نصاب برسد ، انسان بايد زكات آن را بدهد . وچنانچه
شك دارد كه خالص آن به اندازه نصاب هست يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد
بوسيلة آب كردن يا از راه ديگر مقدار خالص آن را معلوم كند .