مجتهد ومجتهدي كه از أو تقليد مىكند ، سهم امام ( عليه السلام ) را به يك
طور مصرف مىكنند .
مسأله 1844 - سيد يتيمى كه به أو خمس مىدهند ، بايد فقير باشد ولى
به سيدي كه در سفر درمانده شده ، اگر چه در وطنش فقير نباشد ، مىشود
خمس داد .
مسأله 1845 - به سيدي كه در سفر درمانده شده ، اگر سفر أو سفر
معصيت باشد يا خودش در معصيت باشد بنابر احتياط واجب نبايد خمس
بدهند .
مسأله 1846 - به سيدي كه عادل نيست مىشود خمس داد ولى به سيدي
كه دوازده امامي نيست ، نبايد خمس بدهند .
مسأله 1847 - به سيدي كه معصيت كار است ، اگر خمس دادن كمك
به معصيت أو باشد نمىشود خمس داد . وبه سيدي هم كه آشكارا معصيت
مىكند ، اگر چه دادن خمس كمك به معصيت أو نباشد ، بنابر احتياط واجب
نبايد خمس بدهند .
مسأله 1848 - اگر كسى بگويد : سيدم نمىشود به أو خمس داد ، مگر
آن كه دو نفر عادل ، سيد بودن أو را تصديق كنند ، يا در بين مردم بطورى
معروف باشد كه انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه سيد است .
مسأله 1849 - به كسى كه در شهر خودش مشهور باشد كه سيد است ،
اگر چه انسان به سيد بودن أو يقين نداشته باشد ، مىشود خمس داد .
مسأله 1850 - كسى كه زنش سيده است بنابر احتياط واجب نبايد به أو
خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند ولى اگر مخارج ديگران بر
آن زن واجب باشد ونتواند مخارج آنان را بدهد جايز است انسان خمس
به آن زن بدهد كه به مصرف آنان برساند .