در شب ماه را ديدهايم به شرط اين كه صفت ماه را بر خلاف يكديگر نگويند
وقولشان قابل تصديق باشد پس اگر بر خلاف هم صفت ماه را بگويند يا
هوا ابر باشد ويا اگر آسمان صاف باشد هيچ كس غير از دو نفر نبيند
كفايت نمىكند . چهارم - آن كه سى روز از أول ماه شعبان بگذرد كه بواسطة
آن ، أول ماه رمضان ثابت مىشود ، وسى روز از أول رمضان بگذرد كه
بواسطة آن . أول ماه شوال ثابت مىشود . پنجم - آن كه حاكم شرع حكم
كند كه أول ماه است .
مسأله 1740 - اگر حاكم شرع حكم كند كه أول ماه است ، كسى هم
كه تقليد أو را نمىكند ، بايد به حكم أو عمل نمايد . ولى كسى كه مىداند حاكم شرع
اشتباه كرده نمىتواند به حكم أو عمل نمايد .
مسأله 1741 - أول ماه با پيشگوئى منجمين ثابت نمىشود ولى اگر
انسان از گفته آنان يقين پيدا كند ، بايد به آن عمل نمايد .
مسأله 1742 - بلند بودن ماه يا دير غروب كردن آن ، دليل نمىشود كه
شب پيش شب أول ماه بوده است .
مسأله 1743 - اگر أول ماه رمضان براي كسى ثابت نشود وروزه
نگيرد ، چنانچه دو مرد عادل بگويند : شب پيش ، ماه را ديدهايم ، بايد روزه
آن روز را قضا نمايد .
مسأله 1744 - بعيد نيست كفالت رؤيت ماه در هر محلى براي سائر نقاط .
مسأله 1745 - أول ماه به ( تلگرام ) ثابت نمىشود ، مگر دو شهري كه از
يكى به ديگرى ( تلگرام ) كردهاند ، نزديك يا هم أفق باشند وانسان بداند كه اگر
( تلگرام ) از روى حكم حاكم شرع يا شهادت دو مرد عادل بوده است .
مسأله 1746 - روزى را كه انسان نمىداند آخر رمضان است يا أول
شوال ، بايد روزه بگيرد . ولى اگر پيش از مغرب بفهمد كه أول شوال است
بايد افطار كند .