بجا آورد . واگر پيش از ظهر مسافرت كند ، وقتي به حد ترخص برسد . يعنى
به جائى برسد كه ديوار شهر را نبيند وصداى اذان آن را نشنود ، در صورتي كه
از شب قصد سفر كرده باشد بايد نيت روزه نداشته باشد والا أحوط اتمام
روزه وقضاء آن است . اگر قبل از ظهر به وطن برگردد ومفطر بجا نياورده باشد ،
به حد ترخص كه رسيد ، بايد نيت روزه نمايد وروزهاش صحيح است .
مسأله 1731 - اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد ، يا به جائى برسد
كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، چنانچه كارى كه روزه را باطل مىكند
انجام نداده بايد آن روز را روزه بگيرد واگر انجام داده نمىتواند آن روز را روزه
بگيرد .
مسأله 1732 - اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش برسد ، يا به جائى برسد كه
مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، نبايد آن روز را روزه بگيرد .
مسأله 1733 - مسافر وكسى كه از روزه گرفتن عذر دارد ، مكروه است
در روز ماه رمضان جماع نمايد ودر خوردن وآشاميدن كاملا خود را سير
كند .
كساني كه روزه بر آنان واجب نيست
مسأله 1734 - كسى كه بواسطة پيرى نمىتواند روزه بگيرد . يا براي أو
مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست ولى در صورت دوم بايد براي هر
روز يك مد گندم يا جو ومانند اينها به فقير بدهد در صورت أول نيز
بنابر احتياط لازم يك مد طعام بدهد .
مسأله 1735 - كسى كه بواسطة پيرى روزه نگرفته ، اگر بعد از ماه
رمضان بتواند روزه بگيرد ، بايد قضاى روزههائى را كه نگرفته ، بنابر احتياط
لازم بجا آورد .