حيض يا نفاس يا مرض براي أو پيدا شود ، كفاره بر أو واجب نيست .
مسأله 1685 - اگر يقين كند كه روز أول ماه رمضان است وعمدا روزه
خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر أو واجب
نيست .
مسأله 1686 - اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا أول شوال
وعمدا روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود أول شوال بوده كفاره بر أو
واجب نيست .
مسأله 1687 - اگر روزه دار در رمضان با زن خود كه روزه دار است
جماع كند ، چنانچه زن را مجبور كرده باشد ، كفاره روزه خودش وروزه زن
را بايد بدهد واگر زن به جماع راضى بوده ، بر هر كدام يك كفاره واجب
مىشود .
مسأله 1688 - اگر زنى شوهر روزه دار خود را مجبور كند كه جماع
نمايد ، يا كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، واجب نيست
كفاره روزه شوهر را بدهد .
مسأله 1689 - اگر روزه دار در ماه رمضان ، زن خود را مجبور به جماع
كند ودر بين جماع ، زن راضى شود ، بنابر احتياط واجب بايد مرد دو كفاره
وزن يك كفاره بدهد .
مسأله 1690 - اگر روزه دار در ماه رمضان با زن روزه دار خود كه
خواب است جماع نمايد ، يك كفاره بر أو واجب مىشود وروزه زن صحيح
است وكفاره هم بر أو واجب نيست .
مسأله 1691 - اگر مرد زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار
ديگرى كه روزه را باطل مىكند بجا آورد ، كفاره زن را نبايد بدهد وبر خود
زن هم كفاره واجب نيست .