مسأله 1194 - هر گاه كثير الشك در بجا آوردن چيزى شك كند ، بايد
بنا بگذارد كه آن را بجا آورده مگر اين كه اگر آن را بجا آورده باشد نماز باطل
باشد كه در اين صورت ، بايد بنا بگذارد كه آن را انجام نداده ، مثلا اگر شك
كند كه يك ركوع كرده يا بيشتر ، چون با زياد شدن ركوع نماز باطل است
بايد بنا بگذارد كه بيشتر از يك ركوع نكرده است .
مسأله 1195 - كسى كه در يك چيز نماز زياد شك مىكند ، چنانچه در
چيزهاى ديگر نماز شك كند ، بايد بدستور آن رفتار نمايد مثلا كسى كه زياد
شك مىكند سجده كرده يا نه اگر در بجا آوردن ركوع شك كند ، بايد
بدستور آن عمل نمايد يعنى : اگر ايستاده ركوع را بجا آورد ، واگر به سجده
رفته اعتنا نكند .
مسأله 1196 - كسى كه در نماز مخصوصى مثلا در نماز ظهر زياد شك
مىكند اگر در نماز ديگر مثلا در نماز عصر شك كند ، بايد بدستور شك
رفتار نمايد .
مسأله 1197 - كسى كه وقتي در جاى مخصوصى نماز مىخواند ، زياد
شك مىكند ، اگر در غير آنجا نماز بخواند وشكى براي أو پيش آيد ، بايد
بدستور شك عمل نمايد .
مسأله 1198 - اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد
بدستور شك عمل نمايد . وكثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمول
مردم برگشته بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1199 - كسى كه زياد شك مىكند اگر شك كند ركنى را بجا
آورده يا نه واعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه
مشغول ركن بعد نشده ، بايد آن را بجا آورد واگر مشغول ركن بعد شده نماز
باطل است ، مثلا اگر شك كند ركوع كرده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه پيش