مسأله 1077 - كسى كه نمىتواند پيشانى را به زمين برساند ، بايد بقدرى
كه مىتواند خم شود ، ومهر يا چيز ديگرى را كه سجده بر آن صحيح است ،
روى چيز بلندى گذاشته وطورى پيشانى را بر آن بگذارد كه بگويند :
سجده كرده است ، ولى بايد كف دستها وزانوها وانگشتان پا را بطور
معمول به زمين بگذارد .
مسأله 1078 - كسى كه هيچ نمىتواند خم شود ، بايد براي سجده
بنشيند وبا سر اشاره كند واگر نتواند ، بايد با چشمها اشاره نمايد ودر هر
دو صورت احتياط واجب آنست كه اگر مىتواند مهر را بلند كند وپيشانى را
بر آن بگذارد واگر ممكن نيست مهر را به پيشانى بگذارد وبا سر يا چشمها
هم نمىتواند اشاره كند ، بايد در قلب نيت سجده كند وبنابر احتياط واجب
با دست ومانند آن هم براي سجده اشاره نمايد .
مسأله 1079 - كسى كه نمىتواند بنشيند ، بايد ايستاده نيت سجده كند
وچنانچه مىتواند ، براي سجده با سر اشاره كند واگر نمىتواند با چشمها
اشاره نمايد واگر اين را هم نمىتواند ، در قلب نيت سجده كند وبنابر
احتياط واجب با دست ومانند آن هم براي سجده اشاره نمايد .
مسأله 1080 - اگر پيشانى بي اختيار بجاى سجده بخورد وبلند شود
سجده به عمل نيامده است وبايد سجده را بطور صحيح بجا آورد وبعد از
تمام شدن احتياط مستحب آن است كه دو مرتبه نماز را بخواند .
مسأله 1081 - جائى كه انسان بايد تقيه كند اگر بتواند بر حصير يا
چيزى كه سجده بر آن صحيح مىباشد ، طورى سجده كند كه به زحمت نيفتد ،
نبايد بر فرش ومانند آن سجده نمايد واگر نمىتواند ، احتياط مستحب آن است كه در
صورت امكان براي نماز بجاى ديگر برود والا در همانجا نماز بخواند وبر
فرش ومانند آن سجده نمايد . ظاهر اين است كه در مورد تقيه به جهت