خوانده بوده ، بنابر احتياط واجب بايد نيت را به نماز عصر بر گرداند وبعد از
تمام كردن نماز ، دوباره نماز عصر را بخواند مگر آن كه پيش از بجا آوردن
جزئي از اجزاء به قصد ظهر يادش بيايد ، كه در اين صورت نماز را به نيت عصر
تمام مىكند اعاده لازم نيست .
مسأله 766 - اگر در بين ، عصر شك كند كه نماز ظهر را خوانده يا نه ،
بايد نيت را به نماز ظهر برگرداند ولى اگر وقت بقدرى كم است كه بعد از
تمام شدن نماز ، مغرب مىشود بايد بنا بگذارد كه ظهر را خوانده وبه نيت
نماز عصر نماز را تمام كند .
مسأله 767 - اگر در نماز عشا ، بيش از ركوع ركعت چهار شك كند كه
نماز مغرب را خوانده يا نه ، چنانچه وقت بقدرى كم است كه بعد از تمام
شدن نماز نصف شب مىشود ، بايد به نيت عشا ، نماز را تمام كند وبعد
مغرب را به قصد ما في الذمة بجا آورد واگر بيشتر وقت دارد ويك ركعت از
آن در وقت مشترك واقع شده باشد ، بايد نيت را به نماز مغرب برگرداند
ونماز را سه ركعتي تمام كند ، بعد نماز عشاء را بخواند .
مسأله 768 - اگر در نماز عشا بعد از رسيدن به ركوع ركعت چهارم ،
شك كند كه نماز مغرب را خوانده يا نه ، بايد نماز را تمام كند ، بعد نماز
مغرب را بخواند وبعد عشاء را نيز اعاده نمايد بنابر احتياط لازم مگر اين كه
اين شك در وقت مخصوص نماز عشاء باشد كه در اين صورت خواندن نماز
مغرب لازم نيست .
مسأله 769 - اگر انسان نمازى را كه خوانده احتياطا دوباره بخواند
ودر بين نماز يادش بيايد نمازى را كه بايد پيش از آن بخواند نخوانده است
نمىتواند نيت را به آن نماز بر گرداند مثلا موقعى كه نماز عصر را احتياطا
مىخواند ، اگر يادش بيايد نماز ظهر را نخوانده است ، نمىتواند نيت را
به نماز ظهر برگرداند .