احكام وضوى جبيره
چيزى كه با آن زخم وشكسته را مىبندند ودوائى كه روى زخم ومانند آن
مىگذارند ، جبيره ناميده مىشود .
مسأله 325 - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد ،
چنانچه روى آن باز است وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد بطور معمول
وضو گرفت .
مسأله 326 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت ودستها باشد وروى آن
باز باشد وآب ريختن روى آن ضرر داشته باشد اگر أطراف آن را بشويد كافى
است ولى چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد بهتر آن است كه دست تر بر
آن بكشد وبعد پارچه پاكى روى آن بگذارد ودست تر را روى پارچه هم بكشد .
واگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است ونمىشود آب كشيد ، بايد
أطراف زخم را به طورى كه در وضو گفته شد ، از بالا به پائين بشويد وبنابر احتياط
مستحب پارچه پاكى روى زخم بگذارد ودست تر روى آن بكشد ، واگر گذاشتن
پارچه ممكن نيست ، شستن أطراف زخم كافى است ودر هر صورت تيمم
لازم نيست .
مسأله 327 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها است
وروى آن باز باشد ، چنانچه نتواند آن را مسح كند ، بايد پارچه پاكى روى آن بگذارد
وروى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند ، بنابر احتياط
مستحب تيمم هم بنمايد واگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد ، بايد به جاى وضو
تيمم كند وبهتر است يك وضو بدون مسح هم بگيرد .
مسأله 328 - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه باز كردن