تا قرآن را قرائت كنند .
معلوم است كه در مرحله أول فقط با سوادهاى فعلى قرآن خواهند خواند ، ولى
در مرحله دوم همه افراد جامعه اسلامى قرائت قرآن خواهند كرد .
منظور ما اين است كه امر به معروف با معناى وسيعى كه ( براي امر وهمچنين
معروف ) گفته شد در كليه معروفها شامل هر دو مرحله است ونبايد آن را در
مرحله أول محصور بدانيم .
درباره نهى از منكر نيز همين دو مرحله وجود دارد :
1 - جلو افرادى كه فعلا اشتغال به انجام منكري دارند را بگيريم .
2 - مقدماتى ترتيب بدهيم ووسائل وتجهيزاتى بوجود بياوريم كه أصلا زمينه
وامكاني براي انجام منكر بوجود نيايد .
روشن است كه هر دو مرحله بايد مورد نظر باشد وهرگز محصور در مرحله
أول نبايد باشد واظهر آن است كه هر يك از اين دو فريضة امر به معروف ونهى از
منكر نسبت به مرحله أول واجب كفايى است كه در صورت اقدام عدهاى كه با قيام
آنها آن معروف انجام مىگيرد وآن منكر رايج ترك مىشود از بقيه افراد ساقط
مىشود واما نسبت به مرحله دوم با آن گستردگى كه ذكر گرديد ، واجب عيني است
وبر همه افراد لازم است كه در محدوده قدرت وامكانات خود در اين راه گام
بردارند وبه وظيفة خود عمل نمايند .
آثار وعواقبى كه در أحاديث أهل بيت عصمت ( عليهم السلام ) براي امر به
معروف ونهى از منكر ذكر شده است ، از قبيل اين كه اين فريضة امنيت بخش راهها
وروشهاى زندگى وموجب حلال شدن همه كسبها وكارها واداى حقوق فردى
واجتماعي وآباد شدن زمينها وجلوگيرى از رشد قدرت دشمنان اسلام وانجام
يافتن كليه كارها بر أساس عدل وروبراه شده همه كارها بر أساس موازين اسلامى
است ، بهترين گواه است كه فريضة امر به معروف ونهى از منكر با همان گستردگى
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 567
مساهمون: الشيخ حسين النوري الهمداني
ص٥٦٧