كافى است كه وسيله بار يافتن بندگان به پيشگاه با عظمت پروردگار جهان ونزول
بر در خانه آن ذات ذو الجلال ومهمان أو گرديدن است ، پروردگار كريمى كه
مهمانان خود را گرامى مىدارد ونظر لطف بر آنها مىافكند .
حضرت صادق ( عليه السلام ) فرمودند : ( رهسپاران حج وعمره ، بار يابندگان
به پيشگاه با عظمت خداوند مىباشند ، هر گاه سؤال كنند خداوند به آنها عطا
مىكند ، دعا كنند خداوند أجابت مىنمايد ، شفاعت نمايند خداوند شفاعت آنها
را مىپذيرد واگر سكوت كنند وچيزى هم نگويند خداوند به آنها ثواب مىدهد
وبجاى هر درهمى كه در اين راه خرج كردهاند هزار هزار درهم به آنها عنايت
مىكند . )
حضرت رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله وسلم ) فرمودند : ( سه دسته به
پيشگاه خداوند بار مىيابند :
1 - بجا آورندگان حج .
2 - كساني كه براي انجام عمره رهسپار مكة مىگردند .
3 - جهادگرانى كه به منظور انجام جهاد در راه خدا به حركت درمىآيند .
خداوند آنها را دعوت نموده وأجابت نمودهاند اينها از خداوند مسألت كردند
خداوند نيز آنچه را كه اينها خواستند به اينها عنايت فرمود . )
از آنجا كه اين عمل به اين درجه از اهميت است ، خداوند عظيم در قرآن كريم با
تعبيرى كه از جهاتى مشتمل بر تأكيد است ، فرمودند : ( ولله على الناس حج البيت
من استطاع اليه سبيلا ( آية 97 سوره آل عمران ) . يعنى : بر كساني كه استطاعت
زيارة خانه خدا را دارند از جانب خداوند لازم گرديده است كه به انجام اين
وظيفة قيام كنند ، بعد از آن فرمود : ومن كفر فان الله غنى عن العالمين كساني كه
كفر ورزيده ، از انجام اين وظيفة مهم سرباز زنند ، خداوند از جهانيان بىنياز است .
حضرت صادق ( عليه السلام ) در تفسير آية 72 از سوره اسراء ومن كان في
هذه أعمى فهو في الأخرة أعمى وأضل سبيلا يعنى كسى كه در اين دنيا نابينا است
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 394
مساهمون: الشيخ حسين النوري الهمداني
ص٣٩٤