مسأله 1961 - اگر زكات را از خود مال كنار بگذارد ، مىتواند در بقيه آن تصرف
كند واگر از مال ديگرش كنار بگذارد ، مىتواند در تمام مال تصرف نمايد .
مسأله 1962 - انسان نمىتواند زكاتى را كه كنار گذاشته براي خود بردارد
وچيز ديگرى بجاى آن بگذارد .
مسأله 1963 - اگر از زكاتى كه كنار گذاشته منفعتى بوجود بيايد ، مثلا
گوسفندى كه براي زكات گذاشته بره بياورد ، مال فقير است .
مسأله 1964 - اگر موقعى كه زكات را كنار مىگذارد مستحقي حاضر باشد ، بهتر
است زكات را به أو بدهد ، مگر كسى را در نظر داشته باشد كه دادن زكات به أو از
جهتي بهتر باشد .
مسأله 1965 - اگر با عين مالي كه براي زكات كنار گذاشته براي خودش تجارت
كند صحيح نيست واگر با اجازه حاكم شرع براي مصلحت زكات تجارت كند ،
تجارت صحيح ونفعش مال زكات است .
مسأله 1966 - اگر پيش از آن كه زكات بر أو واجب شود ، چيزى بابت زكات به فقير
بدهد ، زكات حساب نمىشود وبعد از آن كه زكات بر أو واجب شد ، اگر چيزى را كه
به فقير داده از بين نرفته باشد وآن فقير هم به فقر خود باقي باشد مىتواند چيزى را
كه به أو داده بابت زكات حساب كند .
مسأله 1967 - فقيرى كه مىداند زكات بر انسان واجب نشده ، اگر چيزى بابت زكات
بگيرد وپيش از أو تلف شود ضامن است پس موقعى كه زكات بر انسان واجب
مىشود ، اگر آن فقير به فقر خود باقي باشد ، مىتواند چيزى را كه به أو داده بابت
زكات حساب كند .
مسأله 1968 - فقيرى كه نمىداند زكات بر انسان واجب نشده ، اگر چيزى بابت
زكات بگيرد وپيش أو تلف شود ، ضامن نيست وانسان نمىتواند عوض آن را بابت زكات حساب كند .
مسأله 1969 - مستحب است زكات گاو وگوسفند وشتر را به فقيرهاى آبرومند