مسأله 1939 - اگر طفل يا ديوانهاى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولى
أو زكات بدهد ، به قصد اين كه آنچه را مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد .
مسأله 1940 - اگر به ولى طفل وديوانه دسترسى ندارد ، مىتواند خودش يا به
وسيله يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند وبايد موقعى كه زكات
را به مصرف آنان مىرساند ، نيت زكات كند .
مسأله 1941 - به فقيرى كه گدائى مىكند ، مىشود زكات داد ، ولى به كسى كه
زكات را در معصيت مصرف مىكند نمىشود زكات داد .
مسأله 1942 - به كسى كه معصيت كبيره را آشكارا بجا مىآورد ، احتياط
واجب آن است كه زكات ندهند .
مسأله 1943 - به كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد ، اگر
چه مخارج أو بر انسان واجب باشد ، مىشود زكات داد . ولى اگر زن براي خرجى
خودش قرض كرده باشد شوهر نمىتواند بدهى أو را از زكات بدهد ، بلكه اگر كس
ديگرى هم كه مخارج أو بر انسان واجب است براي خرجى خود قرض كند
احتياط واجب آن است كه بدهى أو را از زكات ندهد .
مسأله 1944 - انسان نمىتواند مخارج كساني را كه مثل أولاد ، خرجشان بر أو
واجب است از زكات بدهد ، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ، ديگران مىتوانند به آنان
زكات بدهند .
مسأله 1945 - اگر انسان زكات به پسرش بدهد كه خرج زن ونوكر وكلفت خود
نمايد ، اشكال ندارد .
مسأله 1946 - اگر پسر به كتابهاى علمي ديني احتياج داشته باشد پدر
مىتواند براي خريدن آنها به أو زكات بدهد .
مسأله 1947 - پدر مىتواند به پسرش زكات بدهد كه براي خود زن بگيرد
پسر هم مىتواند براي آن كه پدرش زن بگيرد ، زكات خود را به أو بدهد .