يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند .
پنجم : خريدارى بندهها وآزاد كردن آنان .
ششم : بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد .
هفتم : سبيل الله يعنى كارى كه مانند ساختن مسجد منفعت عمومى ديني
دارد ، يا مثل ساختن پل واصلاح راه كه نفعش به عموم مسلمانان مىرسد وآنچه
براي اسلام نفع داشته باشد به هر نحو كه باشد . هشتم : ابن السبيل يعنى مسافري كه در سفر درمانده شده واحكام اينها در
مسائل آينده گفته خواهد شد .
مسأله 1922 - احتياط واجب آن است كه فقير ومسكين بيشتر از مخارج سال
خود وعيالاتش را از زكات نگيرد واگر مقدارى پول يا جنس دارد ، فقط به اندازه
كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد .
مسأله 1923 - كسى كه مخارج سالش را داشته اگر مقدارى از آن را مصرف كند
وبعد شك كند كه آنچه باقي مانده به اندازه مخارج سال أو هست يا نه ، نمىتواند
زكات بگيرد .
مسأله 1924 - صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش كمتر
است ، مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ولازم نيست ابزار كار يا ملك
يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند .
مسأله 1925 - فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر خانهاى دارد
كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا مال سواري دارد ، چنانچه بدون اينها نتواند
زندگى كند اگر چه براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد وهمچنين
است أثاث خانه وظرف ولباس تابستانى وزمستانى وچيزهائى كه به آنها احتياج
دارد وفقيرى كه اينها را ندارد ، اگر به اينها احتياج داشته باشد ، مىتواند از زكات
خريدارى نمايد .
مسأله 1926 - فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست ، بنابر احتياط