مسأله 1873 - اگر گندم وجو وخرما وانگور ، هم از آب باران مشروب شود
وهم از آب دلو ومانند آن استفاده كند ، چنانچه طورى باشد كه بگويند آبيارى با دلو
ومانند آن غلبه داشته ، زكات آن بيست يك است واگر بگويند آبيارى با آب نهر
وباران غلبه داشته ، زكات آن ده يك است ، بلكه اگر نگويند آب باران ونهر غلبه داشته
ولى آبيارى با آب باران ونهر بيشتر از آب دلو ومانند آب باشد ، بنابر احتياط
واجب زكات آن ده يك مىباشد . واگر عرفا بگويند با هر دو آبيارى شده ، زكات آن
سه چهلم است .
مسأله 1874 - اگر شك كند كه آبيارى با آب باران شده يا آبيارى به دلو ،
بيست يك بر أو واجب مىشود .
مسأله 1875 - اگر گندم وجو وخرما وانگور با آب باران يا نهر مشروب شود
وبه آب دلو ومانند آن محتاج نباشد ولى با آب دلو هم آبيارى شود وآب دلو به زياد
شدن محصول كمك نكند زكات آن ده يك است ، واگر با دلو ومانند آن آبيارى شود
وبه آب نهر وباران محتاج نباشد ، ولى با آب نهر وباران هم مشروب شود وآنها به
زياد شدن محصول كمك نكنند ، زكات آن بيست يك است .
مسأله 1876 - اگر زراعتى را با دلو ومانند آن آبيارى كنند ودر زمينى كه
پهلوى
آن است زراعتى كنند كه از رطوبت آن زمين استفاده نمايد ومحتاج به
آبيارى نشود ، زكات زراعتى كه با دلو آبيارى شده بيست يك وزكات زراعتى كه
پهلوى آن است ، ده يك مىباشد .
مسأله 1877 - مخارجى را كه براي گندم وجو وخرما وانگور كرده است حتى
مقدارى از قيمت أسباب ولباس را كه به واسطه زراعت كم شده ، مىتواند از
حاصل كسر كند ، وچنانچه پس از كم كردن اينها به 288 من و 45 مثقال كم برسد ،
بايد زكات باقيمانده آن را بدهد .
مسأله 1878 - قيمت وقتي كه تخم را براي زراعت پاشيده مىتواند جزء
مخارج حساب نمايد .