روزههاى حرام ومكروه
مسأله 1736 - روزه عيد فطر وقربان حرام است ونيز روزى را كه انسان
نمىداند آخر شعبان است ، يا أول رمضان ، اگر به نيت أول رمضان روزه بگيرد
حرام مىباشد .
مسأله 1737 - اگر زن به واسطه گرفتن روزه مستحبى حق شوهرش از بين برود ،
جايز نيست روزه بگيرد بلكه اگر حق شوهر از بين نرود ، احتياط واجب آن
است كه بدون اجازه أو روزه مستحبى نگيرد .
مسأله 1738 - أولاد با نهى پدر ومادر مخصوصا در صورتي كه روزه گرفتن
آنها موجب اذيت پدر ومادر باشد از گرفتن روزه مستحبى خوددارى كنند .
مسأله 1739 - كسى كه مىداند روزه براي أو ضرر ندارد ، اگر چه دكتر بگويد
ضرر دارد ، بايد روزه بگيرد وكسى كه يقين يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد
اگر چه دكتر بگويد ضرر ندارد ، بايد روزه نگيرد واگر روزه بگيرد صحيح نيست .
مسأله 1740 - اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر دارد واز آن
احتمال ، ترس براي أو پيدا شود چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ، نبايد
روزه بگيرد واگر روزه بگيرد صحيح نيست .
مسأله 1741 - كسى كه عقيدهاش اين است كه روزه براي أو ضرر ندارد ، اگر
روزه بگيرد وبعد از مغرب بفهمد روزه براي أو ضرر داشته ، بايد قضاى آن را بجا
آورد .
مسأله 1742 - غير از روزههائى كه گفته شد ، روزههاى حرام ديگرى هم هست
كه در كتابهاى مفصل گفته شده است .
مسأله 1743 - روزه روز عاشورا وروزى كه انسان شك دارد روز عرفه است يا
عيد قربان مكروه است .