مسأله 1197 - اگر در نماز مستحبى دو ركعتي ، گمانش به سه ركعت يا بيشتر
برود يا گمانش به دو ركعت يا كمتر برود ، بايد به همان گمان عمل كند ، مثلا اگر
گمانش به يك ركعت مىرود احتياطا بايد يك ركعت ديگر بخواند .
مسأله 1198 - اگر در نماز نافله كارى كند كه براي آن سجده سهو واجب
مىشود ، يا يك سجده يا تشهد را فراموش نمايد ، لازم نيست بعد از نماز ، سجده
سهو يا قضاى سجده وتشهد را بجا آورد .
مسأله 1199 - اگر شك كند كه نماز مستحبى را خوانده يا نه ، چنانچه آن نماز
مثل نماز جعفر طيار وقت معين نداشته باشد ، بنا بگذارد كه نخوانده است .
وهمچنين است اگر مثل نافله يوميه ، وقت معين داشته باشد وپيش از گذشتن وقت
شك كند كه آن را بجا آورده يا نه ، ولى اگر بعد از گذشتن وقت شك كند كه خوانده
است يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
شكهاى صحيح مسأله 1200 - در نه صورت اگر در شماره ركعتهاى نماز چهار ركعتي شك
كند ، بايد فورا فكر نمايد ، پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شك پيدا كرد ، همان
طرف را بگيرد ونماز را تمام كند واگر نه به دستورهائى كه گفته مىشود عمل نمايد
وآن نه صورت از اين قرار است :
أول : آن كه بعد از سر برداشتن از سجده دوم ، شك كند دو ركعت خوانده يا سه
ركعت كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده ويك ركعت ديگر بخواند ونماز را
تمام كند وبعد از نماز يك ركعت نماز احتياط ايستاده به دستوري كه بعدا گفته
مىشود بجا آورد .
دوم : شك بين دو وچهار بعد از سر برداشتن از سجده دوم ، كه بايد بنا بگذارد
چهار ركعت خوانده ونماز را تمام كند وبعد از نماز دو ركعت نماز احتياط
ايستاده بخواند .