5 - شك امام ومأموم مسأله 1193 - اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، مثلا شك
كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد
كه چهار ركعت خوانده وبه امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد
نماز را تمام كند وخواندن نماز احتياط لازم نيست . ونيز اگر امام يقين يا گمان
داشته باشد كه چند ركعت خوانده است ومأموم در شماره ركعتهاى نماز شك
كند ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد وبه آنچه كه امام يقين دارد ، عمل نمايد .
6 - شك در نماز مستحبى مسأله 1194 - اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف
بيشتر ، شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، مثلا اگر در نافله صبح
شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده
است واگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، مثلا شك كند كه دو ركعت
خوانده يا يك ركعت ، به هر طرف شك عمل كند ، نمازش صحيح است .
مسأله 1195 - كم شدن ركن ، نافله را باطل مىكند بنابر احتياط واجب ، ولى
زياد شدن ركن ، آن را باطل نمىكند ، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند
وموقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد
ودوباره آن ركن را بجا آورد ، مثلا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره را نخوانده ،
بايد برگردد وسوره را بخواند ودوباره به ركوع رود .
مسأله 1196 - اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند ، خواه ركن باشد يا غير
ركن ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بجا آورد واگر محل آن گذشته ، به شك خود
اعتنا نكند .