مسأله 1187 - كسى كه در يك چيز نماز زياد شك مىكند ، چنانچه در چيزهاى
ديگر نماز به طور معمول شك كند بايد به دستور آن عمل نمايد ، مثلا كسى كه زياد
شك مىكند سجده كرده يا نه اگر در بجا آوردن ركوع شك كند بايد به دستور آن
رفتار نمايد يعنى اگر ايستاده است ركوع را بجا آورد واگر به سجده رفته
اعتنا نكند .
مسأله 1188 - كسى كه در نماز مخصوصى مثلا در نماز ظهر زياد شك مىكند
اگر در نماز ديگر مثلا در نماز عصر شك كند ، بايد به دستور شك رفتار نمايد .
مسأله 1189 - كسى كه وقتي در جاى مخصوصى نماز مىخواند ، زياد شك
مىكند ، اگر در غير آنجا نماز بخواند وشكى براي أو پيش آيد بايد به دستور شك
عمل نمايد .
مسأله 1190 - اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد به دستور شك
عمل نمايد . وكثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمولى مردم برگشته ، بايد
به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1191 - كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند ركنى را بجا آورده يا نه ،
واعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده ،
بايد آن را بجا آورد واگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است ، مثلا اگر شك
كند ركوع كرده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه پيش از سجده يادش بيايد كه ركوع
نكرده ، بايد ركوع كند واگر در سجده يادش بيايد ، نمازش باطل است .
مسأله 1192 - كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست
بجا آورده يا نه واعتنا نكند وبعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه از
محل بجا آوردن آن نگذشته ، بايد آن را بجا آورد واگر از محل آن گذشته نمازش
صحيح است ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه در
قنوت يادش بيايد كه حمد نخوانده ، بايد بخواند واگر در ركوع يادش بيايد ،
نماز أو صحيح است .