تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 182

مساهمون:

ص١٨٢
مردم يا براي خصوص أو سخت است ، تا وقتي كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است ، مىتواند با آن خون نماز بخواند . وهمچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوائى كه روى زخم گذاشته‌اند ونجس شده ، در بدن يا لباس أو باشد .
مسأله 851 - اگر خون بريدگى وزخمى كه به زودى خوب مىشود وشستن آن آسان است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز أو باطل است .
مسأله 852 - اگر جائى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت زخم نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولا به رطوبت زخم آلوده مىشود به رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با آن مانعى ندارد .
مسأله 853 - اگر از زخمى كه از توى دهان وبيني ومانند اينها باشد خونى به بدن يا لباس برسد احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند ، ولى با خون بواسير مىشود نماز خواند ، اگر چه دانه‌هايش در داخل باشد .
مسأله 854 - كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند ونداند از زخم است يا خون ديگر ، با آن نماز خواندن مانعى ندارد .
مسأله 855 - اگر چند زخم در بدن باشد وبه طورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود ، تا وقتي همه خوب نشده‌اند ، نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد ، ولى اگر به قدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شود ، هر كدام كه خوب شد ، بايد براي نماز ، بدن ولباس را از خون آن آب بكشد .
مسأله 856 - اگر سر سوزنى خون حيض ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد نماز أو باطل است وبنابر احتياط خون نفاس واستحاضة وخون سگ وخوك وكافر ومردار وحيوان حرام گوشت در بدن يا لباس نمازگزار نباشد ، ولى خون هاى ديگر مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال گوشت اگر چه در چند جاى بدن ولباس باشد در صورتي كه روى هم كمتر از درهم باشد ( كه تقريبا به اندازه يك اشرفى مىشود ) نماز خواندن با آن اشكال ندارد .