قمى نيشابورى در آيهء :
وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ
« 1 » ، مىگويد : « امام ، همان لوح است ، چون فرشتگان از آنچه كه در آن نوشته شده است - مانند : أجل ، روزى ، ميراندن و زنده كردن - تبعيّت مىكنند . و مبيّن همان اظهاركنندهء امور و فرقگذارندهء بين احوال خلق است . » علّامه طباطبايى با اين مطلب اختلافى ندارد و چه بسا به آن علاقهمند باشد . اين چيزى است كه از امام ( ع ) در اين آيه روايت مىكنند « 2 » . هر يك ، توجه خاصّى دارد و شايد عنايت در نامگذارى به امام آشكار باشد ، چون شامل سرنوشت حتمى است كه مردم از آن پيروى مىكنند و او پيشواى آنهاست .
هامش
( 1 ) - يس ( 36 ) آيهء 12 : همه چيز را در كتابى روشنگر برشمردهايم .
( 2 ) - همان لوحى است كه در كلام خداوند به نامهاى مختلف - مثل لوح محفوظ ، امّ الكتاب ، كتاب مبين ، و امام مبين - آمده و تغييرى است كه شامل تفصيل حكم او بر خلقش بوده و همه چيز را برمىشمارد .