آبى كه به دستور طبيب از جو مىگيرند وبه آن ماء الشعير مىگويند پاك مىباشد .
عرق جنب از حرام مسأله 116 - عرق جنب از حرام نجس نيست ، ولى احتياط واجب آن است كه با بدن
يا لباسى كه به آن آلوده شده نماز نخوانند .
مسأله 117 - اگر انسان در موقعى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا در روزه
ماه رمضان - با زن خود نزديكى كند بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب
نمايد .
مسأله 118 - اگر جنب از حرام به واسطه تنگى وقت عوض غسل تيمم نمايد وبعد از
تيمم عرق كند بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد ، ولى اگر بواسطة
عذر ديگر تيمم كند اجتناب لازم نيست .
مسأله 119 - اگر كسى از حرام جنب شود وبعد با حلال خود نزديكى كند بنابر
احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب كند ، ولى اگر أول با حلال خود نزديكى كند
وبعد با حرام نزديكى كند مىتواند با آن نماز بخواند .
11 - عرق شتر نجاستخوار
مسأله 120 - عرق شتر نجاستخوار نجس است ، ولى اگر حيوانات ديگر نجاستخوار شوند
از عرق آنجا اجتناب لازم نيست .
راه ثابت شدن نجاست
مسأله 121 - نجاست هر چيز از سه راه ثابت مىشود : أول آن كه خود انسان يقين كند
چيزى نجس است ، واگر گمان داشته باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب
نمايد . بنابر اين غذا خوردن در قهوهخانه ومهمانخانههائى كه مردمان لاابالى وكساني كه پاكى
ونجسى را مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين نداشته باشد غذائى را كه
براي أو آوردهاند نجس است اشكال ندارد . دوم آن كه كسى كه چيزى در اختيار أو است
بگويد آن چيز نجس است ، مثلا همسر انسان يا نوكر يا كلفت بگويد ظرف يا چيز ديگرى
كه در اختيار أو است نجس مىباشد ، سوم آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است ونيز