توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 82

مساهمون: السيد الگلپايگاني

ص٨٢

مسأله 489 - زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد ، اگر بعد از آن كه سه روز يا بيشتر خون ديد ، پاك شود ودوباره خون ببيند وفاصله بين دو خون كمتر از ده روز باشد وهمه روزهائى كه خون ديده با روزهائى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر باشد - مثل آن كه پنج روز خون ببيند وپنج روز پاك شود ، ودوباره پنج روز خون ببيند - چند صورت دارد : 1 - آن كه تمام خونى كه دفعه أول ديده ، يا مقدارى از آن ، در روزهاى عادت باشد وخون دوم كه بعد از پاك شدن مىبيند در روزهاى عادت نباشد ، كه بايد همه خون أول را حيض ، وخون دوم را استحاضة قرار دهد . 2 - آن كه خون أول در روزهاى عادت نباشد ، وتمام خون دوم يا مقدارى از آن در روزهاى عادت باشد ، كه بايد همه خون دوم را حيض ، وخون أول را استحاضة قرار دهد . 3 - آن كه مقدارى از خون أول ودوم در روزهاى عادت باشد وخون أولى كه در روزهاى عادت بوده ، از سه روز كمتر نباشد وبا پاكى وسط ومقدارى از خون دوم كه آن هم در روزهاى عادت باشد وخون أولى كه در روزهاى عادت بوده از ده روز بيشتر نباشد كه در اين صورت ، اگر يك روز يا دو روز خون زودتر ديده باشد ، احتياط آنست كه در اين دو روز آنچه را كه بر حائض حرامست ترك كند وكارهاى مستحاضة را بجا آورد وهمچنين به مقدار آن از أيام عادت را در آخر ده روز ، احتياط بنمايد ومقدارى از خون أول را كه در عادت بوده با مقدارى از خون دوم را كه در عادت بوده ، حيض قرار دهد ودر پاكى در بين احتياط كند به ترك آنچه بر حائض حرام است وعبادتهاى خود را بجا آورد ، مثلا - اگر عادتش از سوم ماه تا دهم بوده - در صورتي كه يك ماه از أول تا ششم ، خون ببيند ويك روز پاك شود وبعد تا چهاردهم ، خون ببيند در روز أول ودوم ماه ونهم ودهم ، بايد چنان كه گفته شد احتياط نمايد وروز سوم تا ششم وهشتم را حيض قرار دهد ودر هفتم كه پاكى در بين است نيز به نحوى كه گفته شد ، احتياط كند به ترك آنچه بر حائض حرام است وبجا آوردن عبادتها .