كه در وقت حيض ، بر أو حرام بوده - مانند توقف در مسجد ومس خط قرآن - تا
غسل نكند بر أو حلال نمىشود .
مسأله 474 - اگر آب براي وضو وغسل ، كافى نباشد وبه اندازهاى باشد
كه بتواند ، يا غسل كند وضو بگيرد ، بايد غسل كند وبدل از وضو تيمم نمايد . واگر
فقط براي وضو كافى باشد ، بايد وضو بگيرد وعوض غسل تيمم نمايد واگر براي هيچ
يك از آنها آب ندارد ، بايد دو تيمم كند يكى بدل از غسل وديگرى بدل از وضو .
مسأله 475 - نمازهاى يوميهاى كه در حال حيض نخوانده ، قضا ندارد ولى
روزههاى واجب را بايد قضا نمايد .
مسأله 476 - هر گاه وقت نماز داخل شود وبداند كه اگر نماز را تأخير
بيندازد حائض مىشود ، بايد فورا نماز بخواند .
مسأله 477 - اگر زن نماز را تأخير بيندازد واز أول وقت به اندازه خواندن
يك نماز با طهارت از حدث بگذرد وحائض شود بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن
نماز را بجا آورد ولى در تند خواندن وكند خواندن وچيزهاى ديگر بايد ملاحظه حال
خود را بكند مثلا زنى كه مسافر نيست اگر در أول ظهر نماز نخواند ، قضاى آن در
صورتي واجب مىشود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز از أول ظهر بگذرد وحائض
شود وبراي كسى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت كافيست .
مسأله 478 - اگر حائض در آخر وقت نماز از خون پاك شود وبه اندازه غسل
ووضو ومقدمات ديگر نماز - مانند تهيه كردن لباس يا آب كشيدن آن - وخواندن
يك ركعت يا بيشتر از يك ركعت ، وقت داشته باشد ، بايد نماز را بخواند واگر نخواند
، بايد قضاى آن را بجا آورد . بلكه اگر فقط به اندازه يك ركعت نماز با طهارت از حدث
وقت داشته باشد ، احتياط لازم خواندن نماز با طهارت است - اگر چه به قدر تهيه ساير
مقدمات وقت نداشته باشد - واگر نخواند قضاء آن را بجا آورد .
مسأله 479 - اگر حائض - بعد از پاك شدن - به اندازه غسل ووضو وقت