مسأله 411 - مستحاضة اگر پيش از آن كه خود را وارسى كند ، مشغول نماز
شود چنانچه قصد قربت داشته وبه وظيفة خود عمل كرده - مثلا : استحاضهاش قليله
بوده وبه وظيفة استحاضة قليله عمل نموده - نماز أو صحيح است واگر قصد قربت
نداشته ، يا عمل أو مطابق وظيفهاش نبوده - مثل آن كه ، استحاضة أو متوسطه بوده
وبوظيفه قليله رفتار كرده - نماز أو باطل است .
مسأله 412 - مستحاضة اگر نتواند خود را وارسى نمايد كه متوسطه يا قليله يا
كثيره است ، بايد به نحوى عمل كند كه يقين به برائت ذمه ، حاصل كند پس در شك
ميان قليله ومتوسطه يا متوسطه وكثيره ، عمل بوظيفه هر دو نمايد ودر شك بين هر سه
قسم ، عمل بوظيفه هر سه قسم نمايد ولى اگر بداند سابقا كدام يك از آن سه قسم
بوده ، بايد بوظيفه همان قسم رفتار نمايد .
مسأله 413 - اگر خون استحاضة در باطن باشد واز محل خارج نشده
باشد ، وضو وغسل باطل نمىشود . واگر بيرون بيايد - هر چند كم باشد - يا از محل خود
خارج شده وبه محلى رسيده باشد كه اگر پنبه داخل كند ، آلوده به خون مىشود ، بايد
به وظايفى كه گفته شد ، عمل كند .
مسأله 414 - مستحاضة اگر بعد از نماز ، خود را وارسى كند وخون نبيند اگر
چه بداند دوباره خون مىآيد ، با وضوئى كه دارد مىتواند نماز بخواند .
مسأله 415 - مستحاضة تا وقتي اطمينان دارد خون بيرون نمىآيد ، مىتواند
خواندن نماز را تأخير بيندازد .
مسأله 416 - اگر مستحاضة بداند كه پيش از گذشتن وقت نماز ، به كلى
پاك مىشود يا به اندازه خواندن نماز خون بند مىآيد ، بايد صبر كند ونماز را در وقتي كه
پاك است ، بخواند .
مسأله 417 - اگر بعد از وضو وغسل ، خون در ظاهر قطع شود ومستحاضة
بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد ، به مقدارى كه وضو وغسل ونماز را بجا آورد ،
به كلى پاك مىشود ، بايد نماز را تأخير بيندازد وموقعى كه به كلى پاك شد ، دوباره وضو
وغسل را بجا آورد ونماز را بخواند . واگر وقت نماز تنگ شد ، لازم نيست وضو
و