بوده حوض يا نهرى بسازند . چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براي قبرستان
وقف كردهاند . وضو گرفتن در آن حوض ونهر اشكال ندارد .
شرط ششم - آن كه أعضاء وضو موقع شستن ومسح كردن پاك باشد .
مسأله 282 - اگر پيش از تمام شدن وضو ، جائى را كه شسته يا مسح كرده
نجس شود ، وضو صحيح است .
مسأله 283 - اگر غير از أعضاء وضو جائى از بدن نجس باشد ، وضو صحيح
است . ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد ، احتياط مستحب آنست كه
أول آن را تطهير كند بعد وضو بگيرد .
مسأله 284 - اگر يكى از أعضاء وضو نجس باشد وبعد از وضو شك كند
كه پيش از وضو آنجا را آب كشيده يا نه ، چنانچه در موقع وضو ملتفت پاك بودن
ونجس بودن آنجا نبوده ، وضو باطل است ، واگر مىداند ملتفت بوده ، يا شك دارد كه
ملتفت بوده يا نه ، وضو صحيح است ، ودر هر صورت جائى را كه نجس بوده بايد آب
بكشد .
مسأله 285 - اگر در صورت يا دستها بريدگى يا زخميست كه خون آن بند
نمىآيد وآب براي آن ضرر ندارد ، چنانچه در آب كر يا جارى فرو برد وقدرى فشار
دهد كه خون بند بيايد ، بعد به نيت وضو از آب بيرون بياورد وضو صحيح است .
شرط هفتم - آن كه وقت براي وضو ونماز كافى باشد .
مسأله 286 - هر گاه وقت بقدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد ، تمام نماز
يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ولى اگر براي وضو وتيمم
يك اندازه وقت لازم است ، بايد وضو بگيرد .
مسأله 287 - كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر به قصد قربت
يا براي كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد ، صحيح است واگر براي خواندن
آن نماز وضو بگيرد ، بطورى كه فعلا داعى أو بر وضو گرفتن فقط آن نماز باشد ،
وضويش باطل است .
شرط هشتم - آن كه به قصد قربت - يعنى براي انجام فرمان خداوند عالم - وضو بگيرد