از أصل مالش بدهند .
مسأله 2721 - كسى كه انسان وصيت مىكند كه چيزى به أو بدهند بايد وجود
داشته باشد ، پس اگر وصيت كند به بچهاى كه ممكن است فلان زن به أو حامله شود
چيزى بدهند باطل است ولى اگر وصيت كند به بچهاى كه در شكم مادر است چيزى
بدهيد ، اگر چه هنوز روح نداشته باشد ، وصيت صحيح است ، پس اگر زنده به دنيا آمد ،
بايد آنچه را كه وصيت كرده به أو بدهند واگر مرده به دنيا آمد ، وصيت باطل مىشود وآنچه
را كه براي أو وصيت كرده ، ورثه ميان خودشان قسمت مىكنند .
مسأله 2722 - اگر انسان بفهمد كسى أو را وصى كرده ، چنانچه به اطلاع
وصيت كننده برساند كه براي انجام وصيت أو حاضر نيست ، لازم نيست بعد از مردن
أو به وصيت عمل كند ولى اگر پيش از مردن أو نفهمد كه أو را وصى كرده ، يا بفهمد
وبه أو اطلاع ندهد كه براي عمل كردن به وصيت حاضر نيست يا در وقتي اطلاع دهد كه
نتواند ديگرى را وصى خود سازد در صورتي كه مشقت نداشته باشد ، بايد وصيت أو
را بنابر احتياط لازم انجام دهد ونيز اگر وصى پيش از مرگ موصى ، موقعى ملتفت شود
كه موصى بواسطة شدت مرض نتواند به ديگرى وصيت كند بنابر احتياط لازم بايد
وصيت را قبول نمايد .
مسأله 2723 - اگر كسى كه وصيت كرده بميرد ووصى نداند كه مقصود ميت
اين بوده كه خودش كارهائى را كه وصيت كرده انجام دهد ودر گفته ميت هم شاهد
وقرينهاى بر اين معنى نباشد وصى مىتواند ديگرى را براي انجام كارهاى ميت وكيل
كند ولى اگر بداند كه مقصود ميت اين بوده كه خودش انجام دهد نمىتواند به ديگرى
واگذار كند .
مسأله 2724 - اگر كسى دو نفر را وصى كند ، كه با هم به وصيت أو عمل كنند
چنانچه يكى از آن دو بميرد ، يا ديوانه ، يا كافر شود ، حاكم شرع يك نفر ديگر را بجاى
أو معين مىكند واگر هر دو بميرند ، يا ديوانه يا كافر شوند ، چنانچه معلوم نباشد كه ميت
در نظر داشته دو نفر كارهايش را انجام دهند حاكم شرع ، يك نفر را واگر معلوم باشد كه
نظر به دو نفر داشته دو نفر ديگر را معين مىكند .