مسأله 260 - احتياط واجب آنست كه در مسح پا ، دست را بر سر انگشتها
بگذارد وبعد به روى پا بكشد ، نه آن كه تمام دست را روى پا بگذارد وكمي بكشد .
مسأله 261 - در مسح سر وروى پا ، بايد دست را روى آنها بكشد واگر
دست را نگهدارد وسر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است . ولى اگر موقعى كه دست را
مىكشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد .
مسأله 262 - جاى مسح بايد خشك باشد واگر بقدرى تر باشد كه رطوبت
كف دست به آن اثر نكند ، مسح باطل است . ولى اگر ترى آن بقدرى كم باشد كه
رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط از ترى كف دست است
اشكال ندارد .
مسأله 263 - اگر براي مسح ، رطوبتى در كف دست نمانده باشد ،
نمىتواند دست را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از أعضاء ديگر وضو رطوبت بگيرد
وبا آن مسح نمايد .
مسأله 264 - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد احتياط
واجب آنست كه سر را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از أعضاء ديگر
وضو رطوبت بگيرد .
مسأله 265 - مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ولى اگر
بواسطة سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را
بيرون آورد ، مسح كردن بر آنها اشكال ندارد واگر روى كفش نجس باشد ، بايد چيز
پاكى بر آن بيندازد وبر آن چيز مسح كند . واحتياط واجب آنست كه تيمم هم بنمايد .
مسأله 266 - اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح ، آن را آب بكشد
بايد تيمم نمايد .
وضوى ارتماسى مسأله 267 - وضوى ارتماسى آنست كه انسان صورت ودستها را به قصد
وضو در آب فرو برد يا آنها را در آب فرو برد وبه قصد وضو بيرون آورد واگر موقعى كه