باشد ، بايد ملاحظه كند كه مردمان معمولى تا كجاى صورت خود را مىشويند أو هم تا
همانجا را بشويد . ونيز اگر در پيشانى أو مو روئيده يا جلوى سرش مو ندارد بايد به اندازه
معمول ، پيشانى را بشويد .
مسأله 245 - اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها وگوشههاى
چشم ولب أو هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا
باشد ، بايد پيش از وضو وارسى كند كه اگر هست بر طرف نمايد .
مسأله 246 - اگر پوست صورت از لاي مو پيدا باشد بايد آب را به پوست
برساند واگر پيدا نباشد شستن مو كافيست ورساندن آب به زير آن لازم نيست .
مسأله 247 - اگر شك كند كه پوست صورت از لاي مو پيدا است يا نه ،
بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند .
مسأله 248 - شستن توى بيني ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن
ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براي آن كه يقين كند از جاهائى كه بايد شسته شود ،
چيزى باقي نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد . وكسى كه نمىدانسته
بايد اين مقدار را بشويد : اگر بداند در وضوهائى كه گرفته مقدار واجب را شسته
نمازهائى كه خوانده صحيح است .
مسأله 249 - بايد صورت ودستها را از بالا به پائين شست واگر از پائين
به بالا بشويد وضو باطل است .
مسأله 250 - اگر دست را تر كند وبه صورت ودستها بكشد ، چنانچه ترى
دست بقدرى باشد كه بواسطة كشيدن دست ، آب كمي بر آنها جارى شود كافيست .
مسأله 251 - بعد از شستن صورت بايد دست راست وبعد از آن دست چپ
را از آرنج تا سر انگشتها بشويد .
مسأله 252 - براي آن كه يقين كند آرنج را كاملا شسته بايد مقدارى بالاتر
از آرنج را هم بشويد .
مسأله 253 - كسى كه پيش از شستن صورت دستهاى خود را تا مچ شسته ،
در موقع وضو ، بايد تا سر انگشتان را بشويد . واگر فقط تا مچ را بشويد وضوى أو باطل