مسأله 2304 - طلبكار مىتواند حواله را قبول نكند ، اگر چه كسى كه به أو حواله
شده فقير نباشد ودر پرداختن حواله هم كوتاهى ننمايد .
مسأله 2305 - اگر سر كسى حواله بدهد كه بدهكار نيست ، چنانچه أو حواله
را قبول كند ، پيش از پرداختن حواله نمىتواند مقدار حواله را از حواله دهنده بگيرد ولى
اگر طلبكار طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ، كسى كه حواله را قبول كرده مىتواند
تمام مقدار حواله شده را از حواله دهنده مطالبه نمايد .
مسأله 2306 - بعد از آن كه حواله درست شد ، حواله دهنده وكسى كه به أو
حواله شده ، نمىتوانند حواله را به هم بزنند وهر گاه كسى كه به أو حواله شده در موقع حواله
فقير نباشد ، اگر چه بعدا فقير شود ، طلبكار هم نمىتواند حواله را به هم بزند ، وهمچنين
است اگر موقع حواله فقير باشد وطلبكار بداند فقير است ، ولى اگر نداند فقير است
وبعد بفهمد ، اگر چه در آن وقت مالدار شده باشد ، طلبكار مىتواند حواله را به هم بزند
وطلب خود را از حواله دهنده بگيرد .
مسأله 2307 - اگر بدهكار وطلبكار وكسى كه به أو حواله شده ، يا يكى از آنان
براي خود حق به هم زدن حواله را قرار دهند ، مطابق قرارى كه گذاشتهاند ، مىتوانند
حواله را به هم بزنند .
مسأله 2308 - اگر حواله دهنده خودش طلب طلبكار را بدهد ، چنانچه
به خواهش كسى كه به أو حواله شده داده است ، مىتواند چيزى را كه داده از أو بگيرد واگر
بدون خواهش أو داده ، نمىتواند چيزى را كه داده از أو مطالبه نمايد .
احكام رهن مسأله 2309 - رهن آنست كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار بگذارد
كه اگر طلب أو را ندهد طلبش را از آن مال بدست آورد .
مسأله 2310 - در رهن لازم نيست صيغه بخوانند وهمين قدر كه بدهكار مال
خود را به قصد گرو به طلبكار بدهد وطلبكار هم به همين قصد بگيرد رهن صحيح است .
مسأله 2311 - گرو دهنده وكسى كه مال را گرو مىگيرد بايد مكلف وعاقل