بدهد يا عملي انجام دهد اشكال ندارد .
مسأله 2297 - اگر در مقابل طلبي كه از كسى دارد سفته يا براتى داشته باشد
وبخواهد طلب خود را پيش از وعده آن به كمتر از آن بفروشد اشكال ندارد .
احكام حواله دادن مسأله 2298 - اگر انسان طلبكار خود را حواله دهد كه طلبش را از ديگرى
بگيرد وطلبكار وآن ديگرى قبول نمايند ، كسى كه به أو حواله شده بدهكار مىشود ،
وديگر طلبكار نمىتواند از بدهكار أولى مطالبه نمايد .
مسأله 2299 - بدهكار وطلبكار وكسى كه به أو حواله شده ، بايد مكلف وعاقل
باشند وكسى آنان را مجبور نكرده باشد ونيز بايد سفيه نباشند ، يعنى مال خود را
در كارهاى بيهوده مصرف نكنند وهمچنين بايد محجور ( كسى كه حاكم شرع أو را از
تصرف در مالش ممنوع كرده ) نباشند ولى اگر حواله بر كسى كه مديون نيست داده شود
در حواله دهنده وكسى كه به أو حواله شده مهجور نبودن شرط نيست .
مسأله 2300 - حواله در صورتي صحيح است كه كسى كه سر أو حواله مىشود
قبول نمايد اگر چه بدهكار باشد وهمان جنس بدهى أو را به أو حواله دهند .
مسأله 2301 - موقعى كه انسان حواله مىدهد بايد بدهكار باشد ، پس اگر
بخواهد از كسى قرض كند ، تا وقتي از أو قرض نكرده نمىتواند أو را به كسى حواله دهد
كه آنچه را بعدا قرض مىدهد از آن كس بگيرد .
مسأله 2302 - حواله دهنده وطلبكار بايد مقدار حواله وجنس آن را بداند پس
اگر مثلا ده من گندم وده تومان پول به يك نفر بدهكار باشد وبه أو بگويد يكى از دو طلب
خود را از فلانى بگير وآن را معين نكند ، حواله درست نيست .
مسأله 2303 - اگر بدهى واقعا معين باشد ولى بدهكار وطلبكار در موقع
حواله دادن ، مقدار آن جنس آن را ندانند حواله صحيح است مثلا اگر طلب كسى
را در دفتر نوشته باشد وپيش از ديدن دفتر حواله بدهد وبعد دفتر را ببيند وبه طلبكار
مقدار طلبش را بگويد حواله صحيح مىباشد .