مسأله 186 - براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است پانزده قدم يا
بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين ، نجاست بر طرف
شود .
مسأله 187 - لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك
هم باشد به راه رفتن پاك مىشود .
مسأله 188 - بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ،
مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد .
مسأله 189 - كسى كه با دست وزانو راه مىرود اگر كف دست يا زانوى
أو نجس شود ، با راه رفتن پاك مىگردد . وهمچنين است ته عصا وته پاى مصنوعى
ونعل چهارپايان .
مسأله 190 - اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذرههاى كوچكى از
نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد . اگر چه احتياط
مستحب آنست بقدرى راه روند كه آنها هم بر طرف شوند .
مسأله 191 - توى كفش ومقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد ، بواسطة
راه رفتن پاك نمىشود . وپاك شدن كف جوراب بواسطة راه رفتن محل اشكال
است .
3 - آفتاب مسأله 192 - آفتاب ، زمين وساختمان وچيزهائى كه - مانند درب وپنجره
در ساختمان به كار برده شده ، وهمچنين ميخى را كه به ديوار كوبيدهاند ، با پنج شرط
پاك مىكند ، أول آن كه چيز نجس بطورى تر باشد ، كه اگر چيز ديگرى به آن برسد تر
شود ، پس اگر خشك باشد بايد بوسيلهاى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند . دوم
آن كه اگر عين نجاست در آن چيز باشد پيش از تابيدن آفتاب ، آن را بر طرف كنند . سوم
آن كه چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، پس اگر آفتاب از پشت پرده يا ابر
ومانند اينها بتابد چيز نجس را خشك كند ، آن چيز پاك نمىشود ولى اگر ابر بقدرى
نازك باشد كه از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، اشكال ندارد . چهارم آن كه آفتاب به