خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند ولى اگر مخارج ديگران بر آن زن
واجب باشد ونتواند مخارج آنان را بدهد جايز است انسان خمس به آن زن بدهد كه
به مصرف آنان برساند .
مسأله 1851 - اگر مخارج سيدي كه زوجه انسان نيست بر انسان واجب
باشد ، بنابر احتياط واجب ، نمىتواند از خمس خوراك وپوشاك أو را بدهد يا آن كه
ملك أو كند كه به مصرف مخارج خودش برساند .
مسأله 1852 - به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو
نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد ، مىشود خمس داد .
مسأله 1853 - احتياط واجب آنست كه بيشتر از مخارج يك سال به يك سيد
فقير خمس ندهند .
مسأله 1854 - اگر در شهر انسان سيد مستحقي نباشد واحتمال هم ندهد
كه پيدا شود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن نباشد ، بايد خمس را
به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ومىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد واگر
خمس از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده ، بايد عوض آن را بدهد
واگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر أو واجب نيست .
مسأله 1855 - هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد ولى احتمال دهد كه
پيدا شود اگر چه نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن باشد ، مىتواند خمس را
به شهر ديگر ببرد وچنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكند وتلف شود ، نبايد چيزى بدهد
ولى نمىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد .
مسأله 1856 - اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، باز هم مىتواند خمس
را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ، ولى مخارج بردن آن را بايد از خودش بدهد ودر
صورتي كه خمس از بين برود ، اگر چه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد ضامن
است .
مسأله 1857 - اگر با اذن حاكم شرع خمس را به شهر ديگر ببرد ، واز بين
برود لازم نيست دوباره خمس بدهد . وهمچنين است اگر به كسى بدهد كه از طرف