مسأله 1791 - اگر در يك سال منفعتى نبرد ، نمىتواند مخارج آن سال را از
منفعتى كه در سال بعد مىبرد كسر نمايد .
مسأله 1792 - اگر در أول سال منفعتى نبرد واز سرمايه خرج كند ،
وپيش از تمام شدن سال منفعتى به دستش آيد ، مىتواند مقدارى كه از سرمايه برداشته از
منافع كسر كند .
مسأله 1793 - اگر مقدارى از سرمايه يك رشته كسب به تلف يا ضرر
در معامله بدون تقصير كم شود يا از بين برود واز باقيمانده آن رشته منافعى ببرد كه از
خرج سالش زياد بيايد مىتواند مقدارى را كه از سرمايه كم شده ، از آن منافع بردارد .
مسأله 1794 - اگر غير از سرمايه چيز ديگرى از مالهاى أو از بين برود ،
نمىتواند از منفعتى كه به دستش مىآيد آن چيز را تهيه كند ، ولى اگر در همان سال به آن
چيز احتياج داشته باشد ، مىتواند در بين سال از منافع كسب آن را تهيه نمايد .
مسأله 1795 - اگر در أول سال براي مخارج خود قرض كند وپيش از
تمام شدن سال منفعتى ببرد . مىتواند مقدار قرض خود را از آن منفعت أداء نمايد .
مسأله 1796 - اگر در تمام سال منفعتى نبرد وبراي مخارج خود قرض
كند ، مىتواند از منافع سالهاى بعد قرض خود را ادا نمايد .
مسأله 1797 - اگر براي زياد كردن مال ، يا خريدن ملكي كه به آن احتياج
ندارد قرض كند ، نمىتواند از منافع كسب آن قرض را بدهد . ولى اگر مالي را كه
قرض كرده وچيزى را كه از قرض خريده از بين برود مىتواند از منافع كسب قرض را ادا
نمايد .
مسأله 1798 - انسان مىتواند خمس هر چيز را از همان چيز بدهد ، يا
به مقدار قيمت خمس كه بدهكار است ، پول يا جنس ديگر بدهد .
مسأله 1799 - بعد از تمام شدن سال ومستقر شدن خمس ، تصرف در مالي كه
خمس آن واجب شده بدون اذن حاكم شرعي جايز نيست .
مسأله 1800 - كسى كه خمس بدهكار است نمىتواند آن را به ذمه بگيرد
يعنى خود را بدهكار أهل خمس بداند ودر تمام مال تصرف كند وچنانچه تصرف