تشنگى را تحمل كند ، يا براي أو مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست . ولى در
صورت دوم وبلكه در صورت أول هم بنابر احتياط لازم بايد براي هر روز يك مد گندم
يا جو ومانند اينها به فقير بدهد . واحتياط مستحب آنست كه بيشتر از مقدارى كه ناچار
است آب نياشامد ، وچنانچه بعد بتواند روزه بگيرد بايد روزههائى را كه نگرفته
قضا نمايد .
مسأله 1737 - زنى كه زائيدن أو نزديك است وروزه براي حملش يا
براي خودش ضرر دارد روزه بر أو واجب نيست وبايد براي هر روز بنابر احتياط لازم
يك مد طعام به فقير بدهد . وروزههائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد .
مسأله 1738 - زنى كه بچه شير مىدهد وشير أو كم است چه مادر بچه ،
يا دايه أو باشد ، يا بي اجرت شير دهد ، اگر روزه براي بچه يا براي خودش ضرر دارد
روزه بر أو واجب نيست . وبايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ودر هر دو
صورت روزههائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد ، ولى اگر كسى پيدا شود كه بي اجرت
بچه را شير دهد ، يا براي شير دادن بچه از پدر يا مادر بچه يا از كس ديگرى كه اجرت
أو را بدهد اجرت بگيرد ، احتياط واجب آنست كه بچه را به أو بدهد وروزه بگيرد .
راه ثابت شدن أول ماه
مسأله 1739 - أول ماه به پنج چيز ثابت مىشود :
أول - آن كه خود انسان ماه را ببيند .
دوم - آن كه عدهاى كه از گفته آنان يقين يا اطمينان پيدا مىشود ، بگويند ماه
را ديدهايم ، وهمچنين است هر چيزى كه بواسطة آن يقين پيدا شود .
سوم - آن كه دو مرد عادل بگويند كه در شب ماه را ديدهايم به شرط اين كه
صفت ماه را بر خلاف يكديگر نگويند وقولشان قابل تصديق باشد پس اگر بر خلاف
هم صفت ماه را بگويند يا هوا ابر باشد ويا اگر آسمان صاف باشد هيچ كس غير از
اين دو نفر نبيند كفايت نمىكند .
چهارم - آن كه سى روز از أول ماه شعبان بگذرد كه بواسطة آن ، أول ماه