واگر وقت گذشته قضا نمايد .
مسأله 1286 - كسى كه قد مسافرت به محل معينى نموده ويقين دارد
سفرش هشت فرسخ نيست ، يا شك دارد كه هشت فرسخ هست يا نه ، چنانچه در بين
راه يا بعد از رسيدن به مقصد بفهمد كه سفر أو هشت فرسخ بوده ، بايد نماز را شكسته
بخواند واگر تمام خوانده دوباره شكسته بجا آورد .
مسأله 1287 - اگر بين دو محلى كه فاصله آنها كمتر از چهار فرسخ است
چند مرتبه رفت وآمد كند ، اگر چه روى هم رفته هشت فرسخ شود ، بايد نماز را تمام
بخواند .
مسأله 1288 - اگر محلى دو راه داشته باشد ، يك راه آن كمتر از هشت
فرسخ وراه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ
است به آنجا برود ، بايد نماز را شكسته بخواند واگر از راهى كه هشت فرسخ نيست
برود ، بايد تمام بخواند .
مسأله 1289 - اگر شهر ديوار دارد ، بايد ابتداى هشت فرسخ را از ديوار شهر
حساب كند ، واگر ديوار ندارد بايد از خانههاى آخر شهر حساب نمايد .
شرط دوم - آن كه از أول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد ، پس
اگر به جائى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند وبعد از رسيدن به آن جان قصد
كند جائى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود ، چون از أول قصد هشت فرسخ
را نداشته ، بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود ، يا چهار
فرسخ برود وكمتر از ده روز بماند وبرگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1290 - كسى كه نمىداند سفرش چند فرسخ است ، مثلا براي پيدا
كردن گمشدهاى مسافرت مىكند ونمىداند كه چه مقدار بايد برود تا آن را پيدا كند
، بايد نماز را تمام بخواند . ولى در برگشتن ، چنانچه تا وطنش يا جائى كه مىخواهد ده
روز در آنجا بماند ، هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . ونيز اگر در
بين رفتن قصد كند كه چهار فرسخ برود ، چنانچه رفتن وبرگشتن هشت فرسخ شود ،
بايد نماز را شكسته بخواند .