زخم نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه
معمولا به رطوبت زخم آلوده مىشود ، به رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با آن مانعى
ندارد .
مسأله 860 - اگر از زخمى كه توى دهان وبيني ومانند اينها است ، خونى
به بدن يا لباس برسد در صورتي كه زيادتر از متعارف تجاوز به أطراف نكرده باشد نماز با آن
صحيح است اگر چه احتياط آنست كه با آن نماز نخواند وهمچنين است خون بواسير
در صورتي كه دانههايش بيرون نباشد ، واما با خون بواسيرى كه دانههاى آن بيرون
است مىشود نماز خواند ولازم نيست مراعاة اين احتياط .
مسأله 861 - كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود خونى
ببيند ونداند از زخم است يا خون ديگر جايز است با آن نماز بخواند اگر چه احتياط
مستحب آنست كه با آن نماز نخواند .
مسأله 862 - اگر چند زخم در بدن باشد وطورى نزديك هم باشند كه
يك زخم حساب شود ، تا وقتي همه خوب نشدهاند ، نماز خواندن با خون آنها اشكال
ندارد ولى اگر بقدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شود ، هر كدام
كه خوب شد ، بايد براي نماز ، بدن ولباس را از خون آن آب بكشد اگر مجموع زيادتر
از در هم باشد .
مسأله 863 - اگر سر سوزنى خون حيض ، يا نفاس ، يا استحاضة ، يا خون
سگ يا خوك يا كافر ، يا مردار ، يا حيوان حرام گوشت در بدن ، يا لباس نمازگزار
باشد نماز أو باطل است . ولى خونهاى ديگر مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال
گوشت اگر چه در چند جاى بدن ولباس باشد در صورتي كه روى هم كمتر از در هم
باشد ، ( كه تقريبا به اندازه يك اشرفى مىشود ) نماز خواندن با آن اشكال ندارد .
مسأله 864 - خونى كه به لباس بي آستر بريزد وبه پشت آن برسد ، يك خون
حساب مىشود ولى اگر پشت آن ، جدا خونى شود وبواسطة اتصال يك خون حساب
نشود ، بايد هر كدام را جدا حساب نمود پس اگر خونى كه در پشت وروى لباس
است روى هم كمتر از درهم باشد ، نماز با آن صحيح واگر بيشتر باشد ، نماز با آن باطل