زنى كه مسافر نيست اگر در أول ظهر نماز نخواند ، قضاى آن در صورتي واجب
مىشود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز به دستوري كه گفته شد از أول ظهر
بگذرد وحائض شود ، وبراي كسى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن
دو ركعت كافى است ونيز بايد ملاحظه تهيه شرايطى را كه دارا نيست بنمايد ،
پس اگر به مقدار فرآهم آوردن آن مقدمات وخواندن يك نماز بگذرد وحائض
شود قضا واجب است واگر نه واجب نيست .
مسأله 468 - اگر زن در آخر وقت نماز از خون پاك شود وبه اندازه غسل
ووضو ومقدمات ديگر نماز مانند تهيه كردن لباس يا آب كشيدن آن وخواندن يك
ركعت نماز يا بيشتر از يك ركعت وقت داشته باشد ، بايد نماز را بخواند واگر
نخواند بايد قضاى آن را به جا آورد .
مسأله 469 - اگر زن حائض به اندازه غسل ووضو وقت ندارد ، ولى مىتواند با
تيمم نماز را در وقت بخواند آن نماز بر أو واجب نيست ، اما اگر گذشته از تنگى
وقت تكليفش تيمم است ، مثل آن كه آب برايش ضرر دارد ، بايد تيمم كند وآن
نماز را بخواند .
مسأله 470 - اگر زن حائض بعد از پاك شدن شك كند كه براي نماز وقت
دارد يا نه ، بايد نمازش را بخواند .
مسأله 471 - اگر به خيال اين كه به اندازه تهيه مقدمات نماز وخواندن يك
ركعت وقت ندارد نماز نخواند وبعد بفهمد وقت داشته ، بايد قضاى آن نماز را به جا
آورد .
مسأله 472 - مستحب است زن حائض در وقت نماز ، خود را از خون پاك
نمايد وپنبه ودستمال را عوض كند ووضو بگيرد واگر نمىتواند وضو بگيرد تيمم
نمايد ودر جاى نماز رو به قبله بنشيند ومشغول ذكر ودعا وصلوات شود .
مسأله 473 - خواندن وهمراه داشتن قرآن ورساندن جايى از بدن به حاشية
وما بين خطهاى قرآن ونيز خضاب كردن به حنا ومانند آن براي حائض مكروه است .