أول : جماع .
دوم : بيرون آمدن منى ، چه در خواب باشد يا بيدارى ، كم باشد يا زياد ، با
شهوت باشد يا بىشهوت ، با اختيار باشد يا بىاختيار .
مسأله 344 - اگر رطوبتى از انسان خارج شود ونداند منى است يا بول يا غير
اينها چنانچه با شهوت وجستن بيرون آمده وبعد از بيرون آمدن آن ، بدن سست
شده ، آن رطوبت حكم منى دارد ، واگر هيچ يك از اين سه نشانه يا بعضي از اينها
را نداشته باشد ، حكم منى ندارد . ولى در زن ومريض لازم نيست آن آب با
جستن بيرون آمده باشد ، بلكه اگر با شهوت بيرون آمده باشد در حكم منى است
ولازم نيست بدن أو سست شود .
مسأله 345 - مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند ، واگر بول
نكند وبعد از غسل رطوبتى از أو بيرون آيد ، كه نداند منى است يا رطوبت ديگر ،
حكم منى دارد .
مسأله 346 - اگر انسان جماع كند وبه اندازه ختنهگاه يا بيشتر داخل شود ، در
زن باشد يا در مرد ، در قبل باشد يا در دبر ، بالغ باشند يا نا بالغ اگر چه منى بيرون
نيايد هر دو جنب مىشوند .
مسأله 347 - اگر شك كند كه به مقدار ختنهگاه داخل شده يا نه ، غسل بر أو
واجب نيست .
مسأله 348 - اگر نعوذ بالله حيواني را وطى كند يعنى با أو نزديكى نمايد ومنى
از أو بيرون آيد غسل تنها ، كافى است . واگر منى بيرون نيايد ، چنانچه پيش از
وطى وضو داشته باز هم غسل تنها كافيست ، واگر وضو نداشته احتياط واجب
آنست كه غسل كند ، وضو هم بگيرد .
مسأله 349 - اگر منى از جاى خود حركت كند وبيرون نيايد ، يا انسان شك
كند كه منى از أو بيرون آمده يا نه ، غسل بر أو واجب نيست .
مسأله 350 - كسى كه نمىتواند غسل كند ولى تيمم برايش ممكن است ، بعد