س : وطن شوهر تهران است وطن زن قم - وهر دو پس از ازدواج در كاشان أقامت
گزيدهاند هر گاه زوجه به همراه شوهر به تهران مسافرت كند نماز أو چه حكمي
دارد ؟
ج : حكم آن از سابق معلوم شد كه در تهران نماز أو شكسته است اگر قصد توطن
نكرده .
س : شخصي مدت سه ماه مأموريت دارد بين كاشان وأصفهان مسافرت كند به اين
ترتيب كه هفتهاى 3 روز در أصفهان وبقيه را در كاشان است حكم نماز
وروزه أو چيست ؟
ج : چون مسأله كثير السفر حدى براي آن شرعا معين نشده بلكه مسألهاى است
عرفى وصدق آن به مدت سه ماه مشكوك است به عمومات ( المسافر يقصر )
مراجعه مىكنيم چون مخصص آن كثير السفر است ، ودر شبهه مفهوميه مخصص
رجوع به عام مىكنيم پس در فرض سؤال نماز شكسته وروزه صحيح نيست .
س : كسى كه محل أقامت أو قم ومحل كار أو تهران است وهر روز اين راه را
مىرود وبر مىگردد ( يا هفتهاى دو روز ) ، هر گاه به تهران رفت واز آنجا به دو
فرسخى مادون مسافت ، حكم نماز وروزهاش چيست ؟
ج : اگر از قم به مقصد دون فرسخى تهران برود ودر تهران كارى ندارد مثل أيام
تعطيل نماز أو شكسته ومسافر است واما اگر براي كار هميشگى به تهران
رفت واز آنجا به دو فرسخى ، اگر بيتوته نكند وبرگردد نماز أو در آنجا تمام
است .
س : شوهر أهل تهران است وزوجه أهل قم ، پس از ازدواج ، زوجه به تهران
مىرود ، هر گاه به قم مسافرت كند ، نماز أو چه حكمي دارد ؟
ج : همان معيارى كه در ولد معيار تبعيت بود در زوجه هم معيار است ، وآن تبعيت
عرفيه است ، پس زوجه هر گاه در مسكن مستقل باشد ، معيار قصد خود أو است ،
نسبت به وطن اصلى خود ونسبت به وطن شوهر ، هر چند در حين عقد اختيار
مكان به شوهر داده شده باشد ، وهر گاه مستقل نباشد ومقهور باشد ، در مسكن