تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 397

مساهمون:

ص٣٩٧
كرد ، وكسى كه به مجتهد دسترسى ندارد ، مىتواند از يك نفر مؤمن كه عادل باشد ، اجازه بگيرد وأو را أجير نمايد . به شرط آن كه أجير گرفتن بچه نا بالغ به مصلحت أو ، بلكه بنابر احتياط واجب ترك آن داراى مفسده براي بچه نا بالغ باشد .
مسأله 2203 - اجاره دهنده ومستأجر لازم نيست صيغه عربى بخوانند بلكه اگر مالك به كسى بگويد ، ملك خود را به تو اجاره دادم وأو بگويد قبول كردم ، اجاره صحيح است . ونيز اگر حرفى نزنند ومالك به قصد اين كه ملك را اجاره دهد ، آن را به مستأجر واگذار كند وأو هم به قصد اجاره كردن بگيرد اجاره صحيح مىباشد .
مسأله 2204 - اگر انسان بدون صيغه خواندن بخواهد براي انجام عملي أجير شود ، همين كه با رضايت طرف معامله ، مشغول آن عمل شد اجاره صحيح است .
مسأله 2205 - كسى كه نمىتواند حرف بزند ، اگر با اشاره بفهماند كه ملك را اجاره داده ، يا اجاره كرده صحيح است .
مسأله 2206 - اگر خانه يا دكان يا اطاقى را اجاره كند وصاحب ملك با أو شرط كند كه فقط خود أو از آنها استفاده نمايد ، مستأجر نمىتواند آن را به ديگرى اجاره دهد واگر شرط نكند مىتواند آن را به ديگرى اجاره دهد ، ولى اگر بخواهد به زيادتر از مقدارى كه اجاره كرده آن را اجاره دهد ، بايد در آن ، كارى مانند تعمير وسفيد كارى انجام داده باشد ، يا به غير جنسي كه اجاره كرده آن را اجاره دهد مثلا اگر با پول اجاره كرده به گندم يا چيز ديگر اجاره دهد .
شرايط مالي كه آن را اجاره مىدهند مسأله 2207 - مالي را كه اجاره مىدهند چند شرط دارد : أول : آن كه معين باشد ، پس اگر بگويد يكى از خانه‌هاى خود را اجاره دادم درست نيست .