ويا شصت فقير را سير كند .
مسأله 1703 - اگر روزهدار كارى كه حلال است وروزه را باطل مىكند ،
انجام دهد مثلا آب بياشامد وبعد كار ديگرى كه حرام است وروزه را باطل
مىكند انجام دهد ، مثلا غذاى حرامى بخورد ، يك كفاره كافى است .
مسأله 1704 - اگر روزهدار آروغ بزند وچيزى در دهانش بيايد ، چنانچه عمدا
آن را فرو ببرد ، روزهاش باطل است . وبايد قضاى آن را بگيرد وكفاره هم بر أو
واجب مىشود ، واگر خوردن آن چيز حرام باشد ، مثلا موقع آروغ زدن ، خون يا
غذايى كه از صورت غذا بودن خارج شده ، به دهان أو بيايد وعمدا آن را فرو برد ،
بايد قضاى آن روزه را بگيرد وكفاره جمع هم بر أو واجب مىشود .
مسأله 1705 - اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز
عمدا روزه خود را باطل كند ، بايد يك بنده آزاد نمايد يا دو ماه پى در پى روزه
بگيرد يا به شصت فقير طعام دهد .
مسأله 1706 - اگر به گفته كسى كه مىگويد مغرب شده افطار كند وبعد
بفهمد مغرب نبوده است ، قضا وكفاره بر أو واجب مىشود . ولى اگر خبر دهنده
عادل بوده فقط قضاى آن روز واجب است .
مسأله 1707 - كسى كه عمدا روزه خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر
مسافرت كند ، يا پيش از ظهر براي فرار از كفاره سفر نمايد ، بلكه اگر قبل از
ظهر مسافرتى براي أو پيش آمد كند ، كفاره از أو ساقط نمىشود .
مسأله 1708 - اگر عمدا روزه خود را باطل كند ، وبعد عذرى مانند حيض يا
نفاس يا مرض براي أو پيدا شود ، بنابر احتياط كفاره بر أو واجب مىشود .
مسأله 1709 - اگر يقين كند كه روز أول ماه رمضان است وعمدا روزه خود را
باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر أو واجب نيست .
مسأله 1710 - اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا أول شوال وعمدا
روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود أول شوال بوده كفاره بر أو واجب نيست .