تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 238

مساهمون:

ص٢٣٨
مستحب آن است كه هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1290 - اگر سفر أو سفر حرام نباشد ولى حيوان سواري يا مركب ديگرى كه سوار است غصبى باشد ، نمازش شكسته است ولى اگر در زمين غصبى مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند واحتياط مستحب است كه تمام هم بخواند .
مسأله 1291 - كسى كه با ظالم مسافرت مىكند اگر ناچار نباشد ومسافرت أو كمك به ظالم باشد ، بايد نماز را تمام بخواند واگر ناچار باشد يا مثلا براي نجات دادن مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
مسأله 1292 - اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند حرام نيست وبايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1293 - اگر براي لهو وخوش‌گذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است وهمچنين اگر براي كسب وزياد كردن مال برود ، نمازش شكسته است گر چه احتياط مستحب است كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند ، ولى بايد روزه نگيرد .
مسأله 1294 - كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر بر مىگردد اگر توبه كرده ، بايد نماز را شكسته بخواند . واگر توبه نكرده ، بايد تمام بخواند مگر آن كه برگشتن سفر جداگانه‌اى به حساب آيد ، كه در اين صورت نماز شكسته است ، چه توبه كرده باشد يا نكرده باشد .
مسأله 1295 - كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، چنانچه باقيمانده راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد وبخواهد برود وبرگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1296 - كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهايى را كه شكسته خوانده صحيح است .