بخواند . ونيز اگر در بين رفتن قصد كند كه چهار فرسخ يا بيشتر برود وبرگشتن أو
هم از چهار فرسخ ، كمتر نباشد ، بايد نماز را شكسته بخواند وچنانچه مجموع
رفت وبرگشت كمتر از هشت فرسخ نباشد ولى رفتن يا برگشتن أو كمتر از چهار
فرسخ باشد ، بنا بر احتياط واجب ، بايد نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1274 - مسافر در صورتي بايد نماز را شكسته بخواند كه تصميم داشته
باشد هشت فرسخ برود ، پس كسى كه از شهر بيرون مىرود ومثلا قصدش اين
است كه اگر رفيق پيدا كند ، سفر هشت فرسخى برود چنانچه اطمينان دارد كه
رفيق پيدا مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند واگر اطمينان ندارد ، بايد تمام
بخواند .
مسأله 1275 - كسى كه قصد هشت فرسخ دارد ، اگر چه در هر روز مقدار
كمي راه برود وقتي به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند واذان آن را نشنود بايد
نماز را شكسته بخواند . ولى اگر در هر روز مقدار خيلى كمي راه برود كه نگويند
مسافر است ، بايد نمازش را تمام بخواند واحتياط مستحب آن است كه هم
شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1276 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، مانند نوكرى كه با
آقاى خود مسافرت مىكند چنانچه بداند سفر أو هشت فرسخ است ، بايد نماز را
شكسته بخواند .
مسأله 1277 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر بداند يا گمان
داشته باشد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود ، بايد نماز را تمام
بخواند .
مسأله 1278 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر شك دارد كه
پيش از رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند مگر
آن كه اطمينان داشته باشد كه جدا نمىشود .
شرط سوم : آن كه در بين راه از قصد خود برنگردد ، پس اگر پيش از رسيدن به