تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 218

مساهمون:

ص٢١٨
خوانده وبه امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز را تمام كند وخواندن نماز احتياط لازم نيست ونيز اگر امام بداند كه چند ركعت خوانده است ومأموم در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد .
6 - شك در نماز مستحبى مسأله 1185 - اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك ، نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد مثلا اگر در نافله صبح شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است واگر طرف بيشتر شك ، نماز را باطل نمىكند . مثلا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند ، نمازش صحيح است .
مسأله 1186 - كم شدن ركن ، نافله را باطل مىكند ولى زياد شدن ركن ، آن را باطل نمىكند ، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند وموقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد ودوباره آن ركن را به جا آورد مثلا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره را نخوانده ، بايد برگردد وسوره را بخواند ودوباره به ركوع رود .
مسأله 1187 - اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند ، خواه ركن باشد يا غير ركن ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد به جا آورد واگر محل آن گذشته ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1188 - گمان در ركعات نماز مستحبى حكم شك را دارد گرچه احتياط مستحب است كه به گمان عمل نمايد مگر آن كه موجب بطلان نماز باشد ، پس اگر مثلا در نماز غفيله ، گمان دارد سه ركعت خوانده ، بنا مىگذارد كه دو ركعت خوانده است .
مسأله 1189 - اگر در نافله كارى كند كه براي آن سجده سهو واجب مىشود ،