آن ، در صورتي كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند ،
ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بي احترامى به قرآن باشد بايد بدون اين كه
وضو بگيرد ، قرآن را از مستراح ومانند آن بيرون آورد ، يا اگر نجس شده آب بكشد ،
ودر صورت پنجم وششم بنا بر احتياط واجب اسم پيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وأئمة
طاهرين ( عليهم السلام ) وحضرت زهرا ( عليها السلام ) هم مثل قرآن است .
( 321 ) مس نمودن خط قرآن ، يعنى رساندن جايى از بدن به خط قرآن براي
كسى كه وضو ندارد حرام است ، ولى تماس موى انسان با خط قرآن بنابر اظهر مانعى
ندارد ، حتى اگر كوتاه باشد . واگر قرآن را به زبان فارسي يا به زبان ديگر ترجمه كنند
مس آن اشكال ندارد .
( 322 ) جلوگيرى بچه وديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ، ولى اگر مس
نمودن آنان بي احترامى به قرآن باشد ، بايد از آنان جلوگيرى كنند .
( 323 ) كسى كه وضو ندارد ، حرام است اسم خداوند متعال را به هر زبانى كه
نوشته شده باشد مس نمايد . واحتياط واجب آن است كه اسم پيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم )
وامام ( عليه السلام ) وحضرت زهرا ( عليها السلام ) را هم مس ننمايد .
( 324 ) اگر پيش از وقت نماز به قصد اين كه با طهارت باشد وضو بگيرد يا
غسل كند صحيح است .
( 325 ) كسى كه يقين دارد وقت داخل شده اگر نيت وضوى واجب كند وبعد
از وضو بفهمد وقت داخل نشده ، وضوى أو صحيح است .
( 326 ) مستحب است انسان براي أمور زير وضو بگيرد : براي نماز ميت ،
زيارة أهل قبور ، رفتن به مسجد وحرم أئمة ( عليهم السلام ) ، براي همراه داشتن قرآن
وخواندن ونوشتن آن ، ونيز براي مس حاشية قرآن ، وبراي خوابيدن . ونيز مستحب
است كسى كه وضو دارد دوباره وضو بگيرد . واگر براي يكى از اين كارها وضو
بگيرد هر كارى را كه بايد با وضو انجام داد ، مىتواند بجا آورد ، مثلا مىتواند با آن
وضو نماز بخواند .